نمونه سوالات کارشناسی ارشد روانشناسی: سوال ۲۰۳ سال ۹۳

بزرگترین محدودیت واقعی در کار درمانی از نظر بارلو کدام است؟

  1. بی توجهی درمانگران به رابطه درمانی
  2. ناآشنایی با نظریه های درمانی پیش رو
  3. شناخت ناکافی از مراجع و مشکلات وی
  4. بی توجهی روانشناسان بالینی

پاسخ:

صفحه ۴۵۱  کتاب روانشناسی بالینی فیرس، فصل مداخلات روانشناختی  :

بزرگترین محدودیت درمان ها از نظر بارلو این است که بسیاری از روانشناسان توجهی به تحقیقات نتیجه ای ندارند. انها همان کاری را که همیشه انجام داده اند انجام می دهند بدون توجه به مشکلاتی که استنباط بر مبنای تجربه های موردی ایجاد میکند. نقایص آموزش و عدم دسترسی به منابع باعث شده است که متخصصان بالینی در استفاده از فنون درمانی دارای حمایت تجربی تاخیر ورزند.

به نظر می رسد گزینه ۲ بهترین جواب است و هر پاسخی جز این به دلیل عدم درک پاسخ دهنده به متن است. شاید اگر اینطور نوشته شود: بی توجهی به تحقیقات نتیجه ای، پاسخ واضح تر باشد اما گزینه دو هم همین منظور را می رساند. منظور از تحقیقات نتیجه ای، درمان های دارای حمایت تجربی است یعنی نظریه های درمانی پیشرو که توسط تحقیقات ثابت می شوند.

نکته: موقعی که کتاب فیرس را می خوانید با حجم زیادی از اطلاعات مواجه می شوید که ماهیت این کتاب است و از نام آن هم مشخص است. بنابراین همین پراکندگی در سوالات درس روانشناسی بالینی هم دیده می شود و طبیعی است. وقتی کتاب را می خوانید از خواندن مطالب جزئی صرف نظر کنید و به مطالب مهم بپردازید. البته این سوال جزو سوالات مشکل محسوب می شود که ممکن است اکثرا پاسخ ندهند یعنی نخواندن این قسمت ها و پاسخ ندادن به این سوال تاثیر چندانی هم ایجاد نمی کند. ولی در هر حال طراح نشان داده است که به تمام قسمت های کتاب حتی انتهای فصول توجه می کند.

 توضیح بیشتر درباره این مبحث از کتاب:

 تلچ می گوید هر چه فن مورد استفاده قوی تر باشد تاثیر خصوصیات درمانگر و مراجع کمتر می شود به عنوان مثال معتقد است که حساسیت زدایی منظم برای بیماران دچار ترس شدید خیلی موثر است اما برای کسانی که در تجسم مشکل دارند حساسیت زدایی موثر نیست و بهتر است از الگوبرداری استفاده کنیم.

لازاروس هم می گوید برخی درمان ها برای برخی مشکلات موثرترند. با این حال ظاهرا می خواهد بگوید که عوامل غیراختصاصی مختلفی وجود دارند که نقش مهمی در بهبودی ایفا می کنند. برای مثال افزایش حس خودبسندگی بیمار که خودش موجب آسان شدن تغییر می شود ممکن است ربطی به استفاده از فن حساسیت زدایی، الگوبرداری یا ایجاد بینش نداشته باشد (یعنی ربطی به روش ندارد)

تلچ : فن مهم تر از خصوصیات درمانگر و مراجع است

لازاروس: عوامل غیراختصاصی مهم تر از فن هستند

پاسخ به دو جناح: باید تحقیقات دقیقی داشته باشیم تا مشخص کنیم برای هر مشکل کدام درمان موثر است که به آنها درمان های دارای حمایت تجربی می گوییم. با این حال باید تلاش کنیم که مشترکات درمان ها را نیز کشف کنیم مثل همتا بودن خصوصیات درمانگر و بیمار. اما در تحلیل نهایی باید گفت که قابلیت درمانگر مهم تر از همتا بودن درمانگر و بیمار است.

همچنین به سختی می توان گفت که کدام عوامل مطرح در درمان و تغییر بیمار موثرترند چرا که درمان فقط بخش کوچکی از زندگی بیمار است و وقایع دیگر همزمان با درمان رخ می دهند مثل واکنش دیگران و خانواده به دنبال تغییر بیمار.

بزرگترین محدودیت واقعی در اینجا از زبان بارلو اشاره شده است که تاکید می کند روانشناسان بالینی به تحقیقات نتیجه ای توجه ندارند و فقط بر اساس تجربه های موردی خودشان استنباط هایی می کنند. این عدم توجه به تحقیقات ناشی از نقص آموزش و عدم دسترسی به منابع است.

avatar
  اشتراک  
به من خبر بده