راهنمای آموزشی OSCE در روانپزشکی – جعفر بوالهری و همکاران

معرفی کتاب راهنمای آموزشی OSCE در روانپزشکی

کتاب راهنمای آموزشی OSCE در روانپزشکی برگرفته از مطالعات جهانی و سه تجربۀ برگزاری کارگاه‌های OSCE در روانپزشکی در ایران است و کوشش دارد دانش و نکات کلیدی و کاربردی مربوط به آزمون‌های ساختاریافتۀ عینی بالینی را برای علاقه‌مندان، به‌ویژه اساتید و دستیاران رشتۀ روانپزشکی، به زبانی ساده ارائه دهد.

آزمون‌های سنتی بالینی که بیشتر در آن‌ها مصاحبۀ طولانی با یک بیمار مدنظر است، محدودیت‌هایی از حیث روایی و پایایی دارند، اما وجود و گسترش روش‌های عملی ساختاریافته، برخی از این محدودیت‌ها را کاهش داده است که آزمون OSCE یکی از پسندیده‌ترین ابزارهای ساختارمند از این نوع است.

کتاب حاضر در 6 فصل نگارش شده است که در فصل اول و دوم به مفهوم OSCE و چگونگی به‌کارگیری آن در روانپزشکی پرداخته شده است. در فصل سوم توضیحات کاملی در باب استفاده از بیمار SP (بیمار شبیه‌سازی‌شده) در آزمون OSCE نوشته شده و سپس در فصل چهارم کتاب، چگونگی برگزاری آزمون از راهنمای داوطلب تا چگونگی نمره‌دهی و برگ آزمون شرح داده شده است.

در این فصل 4 جدول نمونه وجود دارد تا خواننده را به‌صورت کامل‌تری با این آزمون آشنا سازد. این جدول‌ها نمونه‌هایی از برگ آزمون چک‌لیست، برگ آزمون طیفی (GRS) و نمونه‌ای از یک چک‌لیست ایستگاه با مشخصات ایستگاه و برگ آزمون ارزیابی هستند.

سپس در فصل پنج اصول اجرای آزمون OSCE و در فصل ششم نکات عملی دربارۀ اجرای این آزمون در روانپزشکی بررسی می‌شود.

در این کتاب کوشیده شده است مباحث عمدۀ OSCE در روانپزشکی توضیح داده شود و در عین حال نمونه‌هایی از تجربۀ موفق اولین کارگاه فیروزگر (تهران) مردادماه 1383، دومین کارگاه اصفهان در آذرماه 1384 و سومین کارگاه OSCE روانپزشکی در ساری، فروردین‌ماه 1385، در مقطع دستیاری کشور در پیوست ششم در انتهای کتاب ارائه شده است.

در سایر پیوست‌های کتاب راهنمای آموزشی OSCE در روانپزشکی بوالهری نیز نکات مهمی از جمله اهداف پیشنهادی دستیاران روانپزشکی، فرم نظرسنجی دستیاران روانپزشکی شرکت‌کننده در آزمون، گزارش آزمون آزمایشی OSCE، گزارش طرح مقدماتی اجرای آزمون شفاهی OSCE و فرم نظرسنجی بیمار استاندارد بررسی می‌شود.

این کتاب برای راهنمایی در راه‌اندازی کارگاه‌های OSCE تدوین شده و علاوه بر روانپزشکان، برای راهنمایی کلیۀ اساتید مقاطع پزشکی و پیراپزشکی در زمینۀ راه‌اندازی OSCE پیشنهاد می‌شود.

امکان خرید کتاب راهنمای آموزشی OSCE در روانپزشکی اثر جعفر بوالهری در نشر روان آموز با تخفیف ویژه فراهم شده است و علاقه‌مندان به مطالعۀ کتاب های روانشناسی می‌توانند همین حالا کتاب حاضر را با قیمتی مناسب از این صفحه خریداری کنند.

کتاب مرتبط: مشاوره روانپزشکی با نمونه های بالینی

این کتاب برای چه افرادی مناسب است؟

• اساتید و اعضای هیئت‌علمی روانپزشکی که درگیر آموزش بالینی و طراحی یا اجرای آزمون‌های مهارتی هستند.
• رزیدنت‌های روانپزشکی که برای آشنایی عمیق و عملی با آزمون OSCE و آمادگی برای ارزیابی‌های ساختاریافته به منبعی کاربردی نیاز دارند.
• مسئولان و طراحان آزمون‌های بالینی پزشکی که قصد راه‌اندازی یا بهبود آزمون‌های OSCE، به‌ویژه در حوزۀ سلامت روان، را دارند.
• اساتید رشته‌های پزشکی و پیراپزشکی که می‌خواهند آزمون OSCE را در حوزۀ آموزشی خود اجرا کنند و به یک راهنمای مرحله‌به‌مرحله و بومی‌شده نیاز دارند.
• برگزارکنندگان کارگاه‌های آموزشی OSCE که به دنبال الگوهای عملی، چک‌لیست‌ها، فرم‌های ارزیابی و تجربیات موفق اجرای OSCE در ایران هستند.
• و سایر پژوهشگران آموزش پزشکی که به مباحث روایی، پایایی و روش‌های نوین ارزیابی بالینی علاقه‌مندند.

توضیحات تکمیلی

OSCE در روانپزشکی ایران موضوع تازه‌ای به‌شمار می‌آید اما با این‌حال یافته‌ها نشان می‌دهد که ایران در استفاده از آزمون‌های ساختاریافته عینی بالینی OSCE به‌خصوص در مقطع فارغ‌التحصیلان دستیار یپیشتاز بوده است.

برای اولین بار از شهریور سال 1385 آزمون ساختاریافته عینی بالینی OSCE در قسمت دوم آزمون دانشنامۀ تخصصی روانپزشکی ایران به‌کار گرفته شد و آزمون با 6 ایستگاه که شامل 4 ایستگاه با بیمار استانداردشده بود راه‌اندازی شد و درنهایت نیمی از شرکت کنندگان از اجرای آزمون به این شیوه ابراز رضایت داشتند.

بریده ای از کتاب راهنمای آموزشی OSCE در روانپزشکی نشر ارجمند

همچنان که گفته شد، به‌کارگیری بیماران واقعی در ایستگاه‌ها ممکن است با مشکلاتی همراه باشد. کسانی را که به‌طور داوطلبانه نقش بیمار را بازی می‌کنند، می‌توان ذر موارد ارزیابی شیوۀ شرح‌حال‌گیری، معاینۀ فیزیکی، ارایه آموزش یا مشاوره به مراجع یا همراهان و خانواده وی، ارزیابی نتایج پاراکلینیک مراجع و دادن بازخورد وی، مداخله در کنترل هیجانات یا رفتارهای نمایش داده شده و یا ارایه پروتکل درمانی (طبی، روانشناختی و …) مورد استفاده قرار داد. بازیگری که قرار است در ارزیابی مهارت‌های برقراری ارتباط یا ایفاء نقش یک بیمار فعال مورد استفاده قرار گیرد، به آموزش بیشتری برای ایفای نقش خود نسبت به سایر بازیگرانی که قرار است فقط معاینۀ بالینی شوند، نیاز دارد.

جهت جلوگیری از هرنوع مشکلی در حضور به‌موقع و اجراء مناسب نقش توسط بازیگران، صلاح است علاوه‌بر انجام همۀ تدابیر مورد لزوم برای آن‌ها، یک یا دومورد بیمار استاندارد شده‌ای که آمادگی فراگیری سریع برای جایگزینی را دارد، پیش‌بینی نمود.