دکتر پدرو رویز (Pedro Ruiz) روانپزشک، محقق ومربی برجسته‌ای بود که در زمینۀ روانپزشکی اجتماعی و فرهنگی فعالیت داشته و به عنوان یک چهرهٔ شناخته‌شده در دنیای علم روانشناسی و روانپزشکی معرفی می‌شود. او در گذشته ریاست انجمن روانپزشکی آمریکا را مدتی برعهده داشت و کتاب های روانشناسی از جمله کتاب معروف خلاصهٔ روانپزشکی کاپلان و سادوک را ویراستاری و تألیف کرده است.
آشنایی با زندگینامه دکتر پدرو روئیز
پدرو روئیز در کشور کوبا متولد شد و رشتهٔ پزشکی را انتخاب کرد اما به دلیل وقایع انقلاب کوبا برای مدتی درس خواندن را متوقف کرد و در دانشگاه پاریس در کشور فرانسه آن را ادامه داد و در سال 1954 مدرک دکتری خود را از این دانشگاه دریافت کرد. سر انجام هنگام انتخاب تخصص، به دلیل علاقه‌مندی به علوم روان، در گرایش تخصصی روانپزشکی تحصیلات خود را به پایان رساند.
دکتر روییز بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در حوزۀ روانپزشکی عمومی و تدریس در دانشکدۀ پزشکی گذرانده است. او به ویژه به روانپزشکی بین فرهنگی و اعتیاد علاقه دارد و کتاب های روانپزشکی بسیاری در این حوزه‌ها منتشر کرده است.
مسیر حرفه ای و تعهدات بالینی او
پدرو روئیز ریاست انجمن‌های بزرگی را برعهده داشت و کارنامهٔ درخشان او باعث شده تا به فرد شناخته شده‌ای در این حوزه تبدیل شود. دکتر روئیز در سال ۱۹۶۸ به هیئت علمی دانشگاه پزشکی آلبرت انیشتین (Albert Einstein College of Medicine) واقع در برانکس ملحق شد و به دلیل پشتکاری که داشت از مرتبهٔ مربی‌گری به استاد دانشگاه ارتقا پیدا کرد و بالاخره در سال ۱۹۷۹ (حدود یازده سال بعد) مدیریت مرکز روانپزشکی برانکس را به مدت سه سال بر عهده داشت.
سپس به هیوستون نقل مکان کرد و در دانشگاه پزشکی بیلور به استادی منصوب شد و در سال ۱۹۹۳ به دانشگاه تگزاس در هیوستون رفت و بعد از مدتی علاوه بر مقام استادی، به معاون اجرایی و مدیر برنامه‌های بالینی در گروه روانپزشکی و علوم رفتاری در دانشکده پزشکی میامی میلر (Miller School of Medicine Miller School of Medicine)، جایی که خودش نیز در آن تحصیلاتش را به پایان رساند منصوب شد.
او در تمام دوران زندگی‌اش احساس مسئولیت بالایی نسبت به بیماران روان داشت و در تدوین سیاست‌ها و مدیریت نظام سلامت روان نقش فعالی ایفا کرد. پدرو معتقد بود هر روانپزشک و روانشناسی باید مطمئن شود که بیمارش خدمات درستی از او دریافت می‌کند.
فعالیت های تخصصی روییز
او در طول فعالیت‌های حرفه‌ای خود، مسئولیت‌های مدیریتی متعددی در نهادهای علمی و حرفه‌ای برعهده داشته است. به‌عنوان مثال روئیز در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ نایب‌رئیس انجمن روانپزشکی آمریکا (American Psychiatric Association) شد و پس از آن فعالیت خود را در این انجمن به‌عنوان رئیس انجمن روانپزشکی آمریکا از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ ادامه داد.
افزون بر این، وی در هیئت تحریریۀ چندین نشریۀ علمی عضویت داشته و مقالات بسیاری دربارۀ اصلاح نظام خدمات سلامت روان منتشر کرده است.
از جمله هیئت تحریریه‌هایی که او در آنها خدمت کرده است می‌توان به روانپزشکی بیمارستان و جامعه (Hospital and Community Psychiatry)، مجلۀ آمریکایی اعتیاد (American Journal of Addiction)، مجلۀ آمریکایی ارتو روانپزشکی (American Journal of Ortho psychiatry)، مجلۀ تنوع فرهنگی و سلامت روان (Journal of Cultural Diversity and Mental Health) و سردبیر اختلالات اعتیادآور و درمان آنها و همچنین هیئت تحریریۀ مجلات در آرژانتین، هندوراس، ایتالیا، اسپانیا، مصر و کشورهای مختلف عربی اشاره کرد.
رویز برای اخبار روانپزشکی در سال ۲۰۰۷ نوشت: «ما، به عنوان پزشک و روانپزشک، باید به موقع به میدان بیاییم و به بیماران روانی خود کمک کنیم تا از کرامت انسانی و کیفیت مراقبت‌های روانپزشکی که کاملاً شایسته آن هستند، برخوردار شوند. در این راستا، باید فراتر از مرزهای مطب‌های خود برویم. باید به پزشکی سازمان‌یافته بپیوندیم، باید به طور علنی از بیماران خود حمایت کنیم، باید با سازمان‌های حمایت از بیمار متحد شویم و باید اطمینان حاصل کنیم که بیماران ما مراقبت‌های پزشکی مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند. اجتناب ما از مسئولیت‌های حرفه‌ای، منجر به بازگشت کشورمان به دوران تاریک تاریخ روانپزشکی خواهد شد – زمانی که افراد مبتلا به بیماری روانی در بازداشتگاه‌ها، در تیمارستان‌ها نگهداری می‌شدند یا در شهرها یا روستاها سرگردان رها می‌شدند.»
کتاب های پدرو روئیز
پدرو روئیز آثار زیادی تألیف کرده است که تعدادشان بیش از ششصد کتاب است مورد است. یکی از مهم‌ترین آثار او کتاب سومصرف مواد؛ کتاب درسی جامع، است که به روانپزشکان و روانشناسان اعتیاد کمک زیادی می‌کند.
همچنین علاوه بر آن کتاب، پدرو روئیز در نوشتن نسخهٔ نهم و دهم کتاب درسی جامع روانپزشکی کاپلان و سادوک (Kaplan & Sadock’s Comprehensive Textbook of Psychiatry) مشارکت داشته که به یکی مرجع‌های آسیب شناسی روانی تبدیل شده است. او در ویرایش و به‌روزرسانی محتوای آن نقش مؤثری ایفا کرده است.
این کتاب در ایران توسط انتشارات‌های مختلف به چاپ رسیده، از جمله ارجمند، رشد و ویرایش و با ترجمه‌های متفاوت مانند ترجمه دکتر فرزین رضاعی و یا دکتر مهدی گنجی و یلدا قبادی در دسترس کاربران و علاقه‌مندان به حیطهٔ آسیب‌های روانی است.
به غیر از این دو کتاب، آثار زیر نیز از دکتر روئیز و از کتاب کاپلان به صورت جزئی‌تری در ایران توسط انتشارات ابن سینا منتشر شده است:
- مرجع کامل روانپزشکی کاپلان سادوک؛ اختلالات شخصیت
- مرجع کامل روانپزشکی کاپلان سادوک؛ اورژانس‌های روانپزشکی
- مرجع کامل روانپزشکی کاپلان سادوک؛ اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روان پریشی
- مرجع کامل روانپزشکی کاپلان سادوک؛ اختلالات خلقی
- مرجع کامل روانپزشکی کاپلان سادوک؛ معاینه و تشخیص در روانپزشکی
جوایز و افتخارات
روییز عضو افتخاری آکادمی روانکاوی آمریکا، انجمن جهانی روانپزشکی، انجمن روانپزشکی مکزیک، انجمن روانپزشکی بولیوی و انجمن روانپزشکی مصر بوده و همچنین در کمیته‌های مشورتی ملی متعدد و هیئت روانپزشکی و مغز و اعصاب آمریکا نیز خدمت کرده است. او به دلیل پیشرفت شغلی و کارنامهٔ فوق العاده‌اش جوایز زیادی را دریافت کرد. ازجمله:
- جایزۀ سیمون بولیوار ( Simón Bolívar Award, 1991) به‌پاس خدمات برجسته در حوزۀ اعتیاد و سلامت روان در میان جوامع اسپانیایی‌زبان
- جایزه رافائل تاورس از انجمن متخصصان سلامت روان اسپانیایی‌تبار (1991)
- جایزهٔ روانپزشک نمونه از اتحاد ملی بیماران روانی را در سال‌های 1992 و 1993
- جایزۀ روانپزشکی اداری ( Administrative Psychiatry Award, 1996)
- جایزه بوویس از کالج روانپزشکان آمریکا (1996)
- جایزۀ جورج تارجان ( George Tarjan Award, 2002) که به روان‌پزشکانی اهدا می‌شود که در حوزۀ بیماران مهاجر و اقلیت‌های قومی فعالیت مؤثر داشته‌اند.
همکاری ها
دکتر رویز در پروژه‌های پژوهشی و علمی با دانشمندان سرشناسی مشارکت و همکاری کرده است. از جمله همکاران او می‌توان به دکتر الیزابت لوتن، پژوهشگر روانشناسی بالینی و ارزیابی‌های روانی، دکتر جان مایر، متخصص روانشناسی بالینی، و دکتر آنجلا دیکسون، پژوهشگر حوزۀ اختلالات اضطرابی و درمان‌های نوین، اشاره کرد. این همکاری‌ها به تبادل دانش و پیشبرد اهداف علمی در سطح بین‌المللی کمک شایانی کرده است.
درگذشت پدرو روئیز
پدرو رویز سر انجام در ۱۴ مارس سال ۲۰۲۳، در سن هشتاد و شش سالگی در شهر تگزاس آمریکا درگذشت و دنیای روان یکی از بهترین اساتید و با ارزشمندترین افراد خود را برای همیشه از دست داد.
او در مصاحبه‌ای با دانشگاه کمبریج گفت: علاقه دارد از او به عنوان نه تنها روانپزشکی که از بیماران روان مراقبت می‌کرد بلکه به عنوان فردی که سعی داشت از محروم‌ترین و فقیرترین افراد در سراسر جهان حمایت کند، یاد شود.
منابع
Pedro Ruiz’s interview with the University of Cambridge
APA Foundation Pedro Ruiz, M.D
Introducing Pedro Ruiz in Psychiatric News
