دیوید اچ بارلو

دیوید بارلو؛ زندگینامه و آثار

دیوید اچ. بارلو (David H. Barlow) یکی از چهره‌های تأثیرگذار در روانشناسی بالینی معاصر و از پژوهشگران برجسته در زمینه اختلالات اضطرابی، افسردگی و اختلالات هیجانی بود. او به‌ویژه به دلیل پژوهش‌ها و فعالیت‌هایش در زمینه درمان شناختی‌رفتاری (CBT)، درمان‌های مبتنی بر شواهد و رویکردهای فراتشخیصی شناخته می‌شود و نقش مهمی در توسعه و ارزیابی روش‌های روان‌شناختی برای درمان اختلالات اضطرابی و هیجانی داشت.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای او، توسعۀ پروتکل یکپارچۀ درمان اختلالات هیجانی بود؛ رویکردی فراتشخیصی که به جای تمرکز صرف بر یک اختلال مشخص، فرایندهای هیجانی و روان‌شناختی مشترک میان مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی را هدف قرار می‌دهد. بارلو در طول فعالیت حرفه‌ای خود تلاش کرد پژوهش‌های علمی را به درمان‌های کاربردی و قابل ارزیابی تبدیل کند و از این طریق تأثیر قابل‌توجهی بر روانشناسی بالینی و درمان اختلالات هیجانی گذاشت.

بارلو در سال ۱۹۴۲ در ایالات متحده آمریکا متولد شد و در سال ۱۹۶۹ مدرک دکترای روانشناسی خود را از دانشگاه ورمونت دریافت کرد. پس از آن، در مرکز پزشکی دانشگاه میسیسیپی و دانشگاه براون در حوزه روان‌پزشکی و روانشناسی فعالیت کرد و در راه‌اندازی برنامه‌های کارورزی روانشناسی بالینی در این دو دانشگاه نیز نقش داشت.

بارلو سپس به‌عنوان استاد برجسته در گروه روانشناسی دانشگاه آلبانی، دانشگاه ایالتی نیویورک فعالیت کرد و در سال ۱۹۹۶ به دانشگاه بوستون پیوست.

یکی از مهم‌ترین اقدامات بارلو در دانشگاه بوستون، تأسیس مرکز تحقیقات اضطراب و اختلالات مرتبط (CARD) بود. این مرکز با تمرکز بر پژوهش، آموزش و درمان اختلالات اضطرابی و سایر اختلالات هیجانی شکل گرفت و به یکی از مراکز شناخته‌شده در این حوزه تبدیل شد.

بارلو در کنار فعالیت‌های دانشگاهی، در انجمن‌های حرفه‌ای روانشناسی نیز مسئولیت‌هایی بر عهده داشت. او رئیس پیشین بخش روانشناسی بالینی انجمن روانشناسی آمریکا و رئیس پیشین انجمن درمان‌های رفتاری و شناختی بود و در تدوین و توسعه دستورالعمل‌های مداخلات روان‌شناختی نیز مشارکت داشت.

نقش دیوید بارلو در تحول درمان اختلالات اضطرابی و هیجانی

اگر بخواهیم مهم‌ترین حوزه فعالیت علمی بارلو را مشخص کنیم، اضطراب یکی از نخستین مواردی است که باید به آن اشاره کرد. بخش بزرگی از پژوهش‌های او به بررسی ماهیت اختلالات اضطرابی و پیدا کردن روش‌های مؤثر برای درمان آن‌ها اختصاص داشت.

او تلاش می‌کرد اختلالات اضطرابی را فقط به‌عنوان مجموعه‌ای از تشخیص‌های جداگانه بررسی نکند. در پژوهش‌های او توجه زیادی به فرایندهای روان‌شناختی و هیجانی مشترکی وجود داشت که ممکن است در چندین اختلال مختلف نقش داشته باشند. این نگاه به‌تدریج زمینه را برای رویکردی گسترده‌تر به اختلالات هیجانی فراهم کرد؛ رویکردی که در آن اضطراب، افسردگی و برخی اختلالات مرتبط می‌توانند در کنار تفاوت‌هایشان، ویژگی‌ها و سازوکارهای مشترکی نیز داشته باشند.

تأسیس CARD نیز در همین مسیر اهمیت پیدا می‌کند. پژوهش‌های این مرکز بر شناخت بهتر اضطراب و افسردگی و توسعه و ارزیابی درمان‌های جدید برای اختلالات هیجانی متمرکز بوده‌اند. به این ترتیب، فعالیت بارلو فقط به نظریه‌پردازی محدود نماند و بخش مهمی از کار او به آزمایش و ارزیابی روش‌های درمانی در پژوهش‌های بالینی اختصاص یافت.

بارلو همچنین در تدوین DSM-IV، چهارمین ویرایش «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی»، مشارکت داشت. او عضو کارگروه DSM-IV انجمن روان‌پزشکی آمریکا بود و در فرایند بازنگری طبقه‌بندی اختلالات اضطرابی نقش داشت. مشارکت در DSM-IV نشان می‌دهد که فعالیت علمی او تنها به درمان محدود نبود. او در بحث‌های مربوط به تعریف و طبقه‌بندی اختلالات روانی نیز حضور داشت؛ موضوعی که برای پژوهش، تشخیص و انتخاب روش درمان اهمیت زیادی دارد.

از درمان اختلال‌ محور تا پروتکل یکپارچه

یکی از مهم‌ترین تحولات در کار بارلو، حرکت از تمرکز صرف بر درمان یک اختلال مشخص به سمت توجه به فرایندهای مشترک میان اختلالات هیجانی بود. این دیدگاه در نهایت در پروتکل یکپارچۀ درمان اختلالات هیجانی نمود پیدا کرد؛ رویکردی که بارلو و همکارانش برای درمان طیفی از اختلالات هیجانی توسعه دادند. ایدۀ اصلی این پروتکل این است که بسیاری از مشکلات هیجانی، از جمله اختلالات اضطرابی و افسردگی، در برخی فرایندهای روان‌شناختی با یکدیگر اشتراک دارند. بنابراین، به جای اینکه برای هر تشخیص یک درمان کاملاً جداگانه طراحی شود، می‌توان فرایندهای مشترک و زیربنایی را هدف قرار داد.

در این رویکرد، بیمار یاد می‌گیرد تجربه‌های هیجانی خود را بهتر شناسایی و درک کند، نسبت به واکنش‌های خود به هیجان‌ها آگاهی بیشتری پیدا کند و الگوهای رفتاری و شناختی ناسازگار را تغییر دهد.

اهمیت پروتکل یکپارچه در این است که نمونه‌ای از حرکت روانشناسی بالینی از درمان‌های صرفاً اختلال‌محور به سمت درمان‌های فراتشخیصی است. در رویکرد فراتشخیصی، به جای اینکه برچسب تشخیصی تنها نقطۀ شروع درمان باشد، فرایندهای روان‌شناختی مشترک میان مشکلات مختلف نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. این ایده یکی از مهم‌ترین بخش‌های میراث علمی بارلو محسوب می‌شود؛ زیرا به دنبال یافتن اصولی است که بتوانند در درمان طیف وسیع‌تری از مشکلات هیجانی کاربرد داشته باشند.

کتاب‌ های دیوید بارلو

بارلو در طول فعالیت حرفه‌ای خود آثار علمی و آموزشی متعددی منتشر کرد. نوشته‌های او حوزه‌هایی مانند اختلالات اضطرابی و هیجانی، مشکلات جنسی و درمان‌های روان‌شناختی را دربرمی‌گیرند. بخش مهمی از آثار او را کتاب‌ها و راهنماهای بالینی تشکیل می‌دهند؛ آثاری که علاوه بر استفاده در پژوهش، برای آموزش دانشجویان و متخصصان روانشناسی و اجرای درمان‌های مبتنی بر شواهد نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

در میان آثار ترجمه‌شده دیوید بارلو، سه عنوان زیر از شناخته‌شده‌ترین و پرفروش‌ترین کتاب‌های او در حوزۀ روانشناسی بالینی هستند:

کتاب آسیب‌ شناسی روانی بارلو را با همکاری وی مارک دوراند و استفان جی. هافمن نوشته‌اند. این کتاب با رویکردی یکپارچه به بررسی اختلالات روانی می‌پردازد و با تکیه بر مباحث DSM-5-TR، از منابع جامع برای آشنایی با علل، ویژگی‌ها و شیوه‌های بررسی و درمان اختلالات روانی به شمار می‌رود.

کتاب راهنمای گام‌ به‌ گام درمان اختلالات روانشناختی به ویراستاری دیوید اچ. بارلو و با همکاری مجموعه‌ای از متخصصان بالینی تدوین شده است. این کتاب با تمرکز بر درمان‌های مبتنی بر شواهد، پروتکل‌های درمانی اختلالات روانشناختی شایع را به‌صورت گام‌به‌گام بررسی می‌کند و از منابع مهم برای دانشجویان روانشناسی و متخصصان سلامت روان به شمار می‌رود.

کتاب پروتکل یکپارچه درمان فراتشخیصی برای اختلالات هیجانی (راهنمای درمانگر) بر رویکرد فراتشخیصی دیوید اچ. بارلو و همکارانش تمرکز دارد و برای درمان اختلالات هیجانی مانند اضطراب و افسردگی طراحی شده است. این کتاب با ارائه اصول و مراحل اجرای پروتکل یکپارچه، راهنمایی کاربردی برای درمانگران و متخصصان سلامت روان فراهم می‌کند. این رویکرد یکی از شناخته‌شده‌ترین درمان‌های فراتشخیصی مبتنی بر شواهد محسوب می‌شود.

مقالات شاخص دیوید اچ بارلو

در میان مقالات علمی دیوید بارلو، پژوهش‌های زیر از آثار شاخص او به شمار می‌روند و مسیر شکل‌گیری و ارزیابی پروتکل یکپارچه برای درمان اختلالات هیجانی را نشان می‌دهند:

• Toward a Unified Treatment for Emotional Disorders (2004)
  بارلو و همکاران در این مقاله ایده درمان یکپارچه برای اختلالات هیجانی را مطرح کردند و بر فرایندهای مشترک میان این اختلالات به‌جای تمرکز صرف بر تشخیص‌های جداگانه تأکید کردند.
• Unified Protocol for the Transdiagnostic Treatment of Emotional Disorders: Protocol Development and Initial Outcome Data (2010)
  این مقاله به معرفی و ارزیابی اولیه «پروتکل یکپارچه» می‌پردازد؛ رویکردی فراتشخیصی که برای درمان طیف گسترده‌ای از اختلالات هیجانی طراحی شده است.
• The Unified Protocol for Transdiagnostic Treatment of Emotional Disorders Compared With Diagnosis-Specific Protocols for Anxiety Disorders: A Randomized Clinical Trial (2017)
  در این کارآزمایی بالینی تصادفی، پروتکل یکپارچه با درمان‌های اختصاصی اختلالات اضطرابی مقایسه شد و اثربخشی آن در کاهش علائم اختلالات اضطرابی مورد بررسی قرار گرفت.

افتخارات و جوایز دیوید بارلو

دیوید بارلو در طول فعالیت حرفه‌ای خود جوایز متعددی از انجمن‌های علمی و حرفه‌ای دریافت کرد. برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

• جایزۀ علمی برجسته برای کاربردهای روانشناسی (Distinguished Scientific Award for the Applications of Psychology) از انجمن روانشناسی آمریکا (APA) در سال ۲۰۰۰.
• جایزۀ James McKeen Cattell Fellow Award از انجمن علوم روان‌شناسی (Association for Psychological Science) در سال ۲۰۱۲.
• مدال طلایی برای یک عمر دستاورد در عمل روانشناسی (Gold Medal Award for Lifetime Achievement in the Practice of Psychology) از بنیاد روانشناسی آمریکا (American Psychological Foundation) در سال ۲۰۱۸.
• جایزۀ مشارکت حرفه‌ای مادام‌العمر در درمان‌های رفتاری و شناختی از Association for Behavioral and Cognitive Therapies در سال ۲۰۰۸.
  Distinguished Scientific Contribution Award از Society of Clinical Psychology.

او همچنین جایزۀ MERIT از مؤسسۀ ملی سلامت روان آمریکا (NIMH) را برای مشارکت‌های بلندمدت خود در پژوهش‌های بالینی دریافت کرد. او در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ نیز به‌عنوان Fritz Redlich Fellow در مرکز مطالعات پیشرفتۀ علوم رفتاری در پالو آلتو، کالیفرنیا فعالیت کرد.

دستاورد های بارلو در روانشناسی بالینی چیست؟

تأثیر دیوید بارلو در روانشناسی بالینی را می‌توان در سه حوزه پژوهش، درمان و آموزش بررسی کرد:

در حوزۀ پژوهش، بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای خود را به مطالعه اضطراب، افسردگی و اختلالات هیجانی اختصاص داد و در توسعه و ارزیابی روش‌های درمانی مبتنی بر شواهد نقش داشت.

در حوزۀ درمان، او از چهره‌های تأثیرگذار در توسعه درمان‌های روان‌شناختی برای اختلالات اضطرابی و هیجانی بود. پروتکل یکپارچه نیز یکی از مهم‌ترین دستاوردهای اوست که با رویکردی فراتشخیصی، فرایندهای مشترک میان چندین اختلال هیجانی را هدف قرار می‌دهد.

در حوزۀ آموزش، با تدریس در دانشگاه‌های مختلف، مشارکت در برنامه‌های کارورزی و تألیف و تدوین کتاب‌ها و راهنماهای بالینی، در آموزش نسل‌های مختلف متخصصان روانشناسی بالینی نقش داشت.

در مجموع، اهمیت دیوید اچ بارلو در روانشناسی بالینی بیش از هر چیز به تلاش او برای پیوند دادن پژوهش علمی با درمان عملی مربوط می‌شود؛ یعنی توسعۀ درمان‌هایی که اثربخشی آن‌ها با پژوهش‌های بالینی بررسی شده و بتوانند در عمل مورد استفادۀ درمانگران قرار گیرند.

مقالات دیوید اچ بارلو

پروفایل دیوید بارلو در دانشگاه بوستون